هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر تعیین هدف بر زمان واکنش انتخابی (CRT) است. به این منظور، 50 دانشجوی پسر ورزشکار 19 تا 23 ساله دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران انتخاب شدند. از این تعداد، 10 نفر به طور تصادفی ساده به عنوان گروه پایه انتخاب شدند که از آنها یک آزمون CRT گرفته شد و میانگین نمره های این گروه به عنوان رکورد پایه یا نمره مرجع ثبت شد. پس از این آزمون، گروه پایه در ادامه پژوهش مشارکت نداشت. سپس نمره های پیش آزمون افراد باقیمانده با یک آزمون RT به دست آمد. بعد از آن، این افراد به روش انتصاب تصادفی به چهار گروه 10نفری تقسیم شدند که شامل گروه هدف شخصی، هدف آسان، هدف دشوار و گروه بدون هدف (کنترل) بوده. هدفهای آسان و دشوار را پژوهشگر به ترتیب نزدیک و دور از نمره مرجع و هدف شخصی را خود آزمودنی تعیین کرد. پس از چهار جلسه تمرین (هر جلسه شامل 3 بلوک 10 کوششی) از گروههای چهارگانه، یک پس آزمون CRT گرفته شد. تجزیه تحلیل داده ها نشان می دهد، بین میانگین نمره های پیش و پس آزمون هر یک از گروهها تفاوت معناداری وجود دارد (P<0.05).
نتیجه گیری: تعیین هدف می تواند موجب بهبود زمان واکنش انتخابی شود که در این میان، تعیین هدف دشوار بیش از سایر روشها موثر است. هدف شخصی در جایگاه بعدی و در نهایت هدف آسان بر زمان واکنش انتخابی موثر است.